Hoe voert u een nauwkeurige inspectie van auto-onderdelen uit?

Begrijp de kernstandaarden voor inspectie van auto-onderdelen

Om te beginnen met een inspectie, dient u eerst de relevante kernstandaarden voor het betreffende auto-onderdeel te begrijpen. Deze zijn niet willekeurig; ze zijn vaak afgeleid van autoriteiten op het gebied, OEM-eisen of zelfs internationale normen zoals ISO/TS 16949. Denk hierbij aan standaardwaarden voor toleranties op de dikte van een remvoering, de treksterkte van een bout, of de positionele nauwkeurigheid van een sensor wat betreft de acceptatiecriteria. Standaarden mogen niet worden genegeerd, aangezien geen enkele inspectie dan accuraat kan zijn. Om een solide basis te leggen voor precies werk, moeten alle inspectiestappen overeenkomen met de voor het onderdeeltype relevante standaarden.

Zorg voor de juiste apparatuur en opstelling voor inspecties

De normen kennen is slechts een deel van de oplossing: het hebben van de juiste gereedschappen en de juiste instelling is net zo belangrijk. Als het gaat om verschillende inspectiegereedschappen voor verschillende auto-onderdelen, zijn bijvoorbeeld schuifmaten en micrometers het beste geschikt voor het meten van kleine afmetingen, zoals de binnenste diameter van lagers. Coördinatenmeetmachines, of CMM's, zijn het meest geschikt voor het meten van complexe driedimensionale vormen, zoals motorblokken. Om de aanhaakkracht van bevestigingsmiddelen te controleren, is een momentsleutel onmisbaar. Voor elektronisch aangedreven onderdelen, zoals ontstekingsspoelen, zijn gespecialiseerde testers belangrijk. Ook de omgeving speelt een belangrijke rol. Gemeten onderdelen zoals metalen componenten kunnen uitdijen door warmte, waardoor een werkplaats de nauwkeurigheid van maatmetingen kan verstoren. Stof en temperatuurschommelingen kunnen eveneens de metingen beïnvloeden. Om nauwkeurige metingen te garanderen, dient de inspectieomgeving schoon, temperatuurgecontroleerd en vrij van overmatige trillingen te zijn.

Volg een systematisch inspectieproces

Het hebben van een systematisch inspectieproces zorgt ervoor dat niets over het hoofd wordt gezien en dat alles elke keer op dezelfde manier wordt uitgevoerd. Begin eerst met een visuele inspectie en zoek naar de meest voor de hand liggende gebreken. Let bijvoorbeeld op scheuren in de tanden van tandwielen, roest op metalen beugels of afwijkingen in de coating van kunststofonderdelen. Vervolgens voert u de dimensionele controles uit. Hierbij gebruikt u de gemeten instrumenten die u heeft voorbereid om te bepalen of alle belangrijke afmetingen voldoen aan de specificatie voor dat onderdeel. Daarna voert u functionele tests uit. Bijvoorbeeld: om een brandstofinjector te testen, controleert u of de brandstof gelijkmatig wordt gespoten en onder de juiste druk; voor een ruitenwissermotor controleert u de snelheid en het geluid dat wordt geproduceerd. Als al dit is gebeurd, registreer dan alles. Voor elk onderdeel dat u hebt geïnspecteerd, noteert u het gebruikte inspectie-instrument, de meetresultaten en of het onderdeel al dan niet is geslaagd. Deze registratie helpt problemen terug te volgen en kan helpen aantonen wat er aan de hand was, mocht later kwaliteitsproblemen ontstaan.

Hanteer veelvoorkomende problemen met betrekking tot inspectie van auto-onderdelen

Zelfs met juiste standaarden en gereedschappen zullen inspecteurs onvermijdelijk voor uitdagingen komen te staan, wat op zijn beurt de nauwkeurigheid kan beïnvloeden. Denk bijvoorbeeld aan menselijke fouten zoals het haastige uitvoeren van een visuele controle of het verkeerd aflezen van een schuifmaat. Om dit op te lossen kunt u regelmatig opleidingen geven in het gebruik van gereedschappen en het interpreteren van standaarden, en dubbele controle van kritieke metingen aanmoedigen. Verborgen gebreken, zoals scheuren in de binnenkant van een krukas, zijn lastig te inspecteren. Hiervoor heeft u ultrasone inspectie of andere niet-destructieve testmethoden (NDT) nodig. Verschillen tussen batches kunnen inspecteurs eveneens in verwarring brengen. In een batch kan bijvoorbeeld één onderdeel wel slagen en de rest niet. Om dit op te lossen, moet u ervoor zorgen dat u niet te weinig onderdelen selecteert voor steekproefneming, en gebruikmaken van een statistisch verantwoord monsternameplan dat ook de algehele kwaliteit van de batch representeert.

Het verifiëren en valideren van resultaten is de laatste stap om nauwkeurigheid te garanderen. Na het voltooien van een inspectie, controleer nogmaals een kleine steekproef van onderdelen—door een andere inspecteur of met een ander meetinstrument voor dezelfde meting. Dit helpt fouten op te vangen die u tijdens de eerste inspectie zou kunnen hebben gemaakt. Validatie gaat echter een stap verder. Het vergelijkt inspectieresultaten met historische gegevens of leveranciersregistraties. Als een partij pakkingen bijvoorbeeld een veel hogere mislukkingsfrequentie heeft dan normaal, is het de moeite waard om te onderzoeken of de leverancier materialen heeft gewijzigd, of dat er een lacune in uw inspectieproces zit. Door te verifiëren en valideren, kunt u volledig vertrouwen hebben in de betrouwbaarheid van uw inspectieresultaten en ervoor zorgen dat alleen conform auto-onderdelen binnen de supply chain blijven.